Leonoreta

Senhor genta,
min tormenta
voss'amor en guisa tal
que tormenta
que eu senta
outra non m'é ben, nem mal,
mais la vossa m'é mortal:
Leonoreta,
fin rosetta,
bella sobre toda fror,
fin rosetta,
non me metta
en tal coita voss'amor!
Das que vejo
non desejo
outra senhor se vós non,
e desejo,
tan sobêjo,
mataria hun leon,
senhor do meu coraçon:
Leonoreta,
fin rosetta,
bella sobre toda fror,
fin rosetta,
non me metta
en tal coita voss'amor!
Mha ventura
en loucura
me meteo de vos amar;
é loucura,
que me dura,
que me non posso eu quitar,
ai fremosura sen par:
Leonoreta,
fin rosetta,
bella sobre toda fror,
fin rosetta,
non me metta
en tal coita voss'amor!
Joan Lobeira, Cancioneiro Colocci-Brancuti [BNL],
n.º 224 e 246 bis ou 230 e 232 bis.
in Bailya d'Amor
© Blog da Rua Nove

